سر و تن را به دانش باید آراست

 که زیبایی نباشد قد شمشاد

 اگر عاشق شدی شو عاشق علم

که این معشوق خاطر می کند شاد

ره علم گر که کوه بیستون است

بکن شیرین بود مانند فرهاد

ز دانش جامه ای بر تن بپوشان

 که محکمتر بود  از سنگ و فولاد

 همیشه زنده می دارد شما را

که تا گردون بگردد می شوی یاد

 پس از مرگت هزاران سال دیگر

 بگویند عاقلان  روح فلان شاد

 اگر خواهی علوم و دانش و فن

 سر و جان را بنه  در پای استاد

 بنه سر در ره آموزگاران

بیاموز راه و رسم آدمیزاد

بود علم و هنر در کوشش و سعی

 نه با زور و نه خواب و خواهش آید